Historia szopek krakowskich
Polska tradycja bożonarodzeniowa jest niezwykle bogata i różnorodna. Praktycznie we wszystkich kościołach budowane są szopki, te tradycyjne, ale także szopki ruchome, które cieszą oko nie tylko dzieci.
Jednak spośród wszystkich polskich szopek, najpiękniejsze i najpopularniejsze są szopki z Krakowa.
Pierwsze szopki krakowskie zaczęły powstawać na przełomie XVIII i XIX wieku. Były one dziełami cieśli krakowskich, którzy w okresie świątecznym chodzili ze swoimi szopkami po krakowskich domach.
Z biegiem lat, najważniejszą rolę w budowaniu szopek zaczęła odgrywać architektura szopki. Ich twórcy wzorowali się na wieżach mariackich, wykonywano także miniatury Wawelu, Barbakanu i sukiennic.
Tradycja szopkarska zaczęła być przekazywana z pokolenia na pokolenie. Wykonywanie takich szopek było bardzo opłacalne. Sprzedaż takich dzieł a także kolędowanie były w tamtych czasach bardzo opłacalne.
Początkowo wytwarzano dwa rodzaje szopek. Pierwsze, małe szopki pozbawione scen lalkowych, przeznaczone były na pamiątki. Można było zakupić je pod kościołem Mariackim.
Drugie, bardzo duże szopki, wykonywane były z niezwykła precyzją i artyzmem. Ich wysokość dochodziła nawet do kilku metrów. Przeznaczone były do tradycyjnych jasełek w trakcie kolędowania. Skonstruowanie takiej szopki było niezwykle pracochłonne i kosztowne.
Pierwsze szopki pojawiły się na krakowskim rynku w 1937 roku, kiedy to, Dyrektor Muzeum Historycznego, dr Jerzy Dobrzycki, ogłosił konkurs szopek krakowskich. Nawet w najśmielszych marzeniach nie przewidział, że konkurs ten będzie miał ogromny wpływ na życie artystyczne Krakowa. Zainteresowanie konkursem było i nadal jest ogromne. Do pierwszych potyczek zgłoszono aż 86 szopek.
Po II wojnie światowej, wytwarzaniem szopek mógł zająć się praktycznie każdy i tak też zostało do dziś. W każdy pierwszy czwartek grudnia, na Rynku Głównym w Krakowie, przy pomniku Adama Mickiewicza, twórcy szopek prezentują swoje działa. Każdego roku wystawa ta gromadzi tłumy ciekawych krakowian i turystów.